هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از وجود خود به عنوان هدیه‌ای از سوی خداوند یاد می‌کند که با ناز و نعمت پرورش یافته است. او بیان می‌کند که با وجود دیدن تنها لطف و کرم از خداوند، نمی‌تواند باور کند که خداوند قهر و خشمی نیز دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.

شماره ۲۳ - ای داده مرا وجود از کتم عدم

ای داده مرا وجود از کتم عدم
پرورده بصد هزارگون ناز و نعم ۱

باور نکنم بحق خود قهر تو را
چون از تو ندیده‌ام بجز لطف و کرم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷ - ای کرده به درگه تو جبریل نزول
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - فخر عجم این بس که به نوروز عجم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.