هوش مصنوعی:
این متن یک شعر فارسی است که در آن شاعر به ستایش و درخواست از یک شخصیت برجسته (احتمالاً امام یا پادشاه) میپردازد. شاعر از این شخصیت با عناوینی مانند 'خسرو طوس' و 'امام مسموم' یاد میکند و از او درخواست میکند که نیازهایش را برطرف کند و او را محروم نسازد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص و کهن ممکن است نیاز به دانش پیشینهای از ادبیات فارسی داشته باشد.
شماره ۲۷ - ای خسرو طوس ایامام مسموم
ای خسرو طوس ایامام مسموم
ای همچو قضا قدر بحکمت محکوم ۱
خواهم ز تو آنچه خویشتن میدانی
ای شاه مکن گدای خود را محروم ۲
ای همچو قضا قدر بحکمت محکوم ۱
خواهم ز تو آنچه خویشتن میدانی
ای شاه مکن گدای خود را محروم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰ - یاد تو دمی به ملکت جم ندهم
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - خواهی که ز توحید نمانی محروم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
