هوش مصنوعی:
این شعر از ریزش شبنم و اشک به عنوان نمادهایی از اندوه و عشق ناکام سخن میگوید. شاعر از نگاه خشمگین معشوق و تأثیر آن بر خود میگوید و با تصاویری مانند زلف، گل و مشک، زیبایی و درد عشق را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و اندوه نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۷ - نه شبنم بر زمین از یاسمین ریخت
نه شبنم بر زمین از یاسمین ریخت
که پیشت آبرویش بر زمین ریخت ۱
نهادم آستین بر دامن چشم
مرا چون شیشه خون از آستین ریخت ۲
به قصد کشتنم، در ساغر چشم
نگاه خشمگینش زهر کین ریخت ۳
چو زلفت آستین بر عنبر افشاند
رخت در دامن گل، مشک چین ریخت ۴
به بزم آرزو، چون شمع، میلی
سرشک گرم زآه آتشین ریخت ۵
که پیشت آبرویش بر زمین ریخت ۱
نهادم آستین بر دامن چشم
مرا چون شیشه خون از آستین ریخت ۲
به قصد کشتنم، در ساغر چشم
نگاه خشمگینش زهر کین ریخت ۳
چو زلفت آستین بر عنبر افشاند
رخت در دامن گل، مشک چین ریخت ۴
به بزم آرزو، چون شمع، میلی
سرشک گرم زآه آتشین ریخت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - امشب که گوشه ی اجلم منزل آمدهست
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - گویم چو حال خود به تو، تغییر حال چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
