هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد فراق و جدایی میگوید. او با تصاویری مانند شستن چهره به خون، گریستن مانند ابر، و جستجوی معشوق با صد دیده، احساسات عمیق غم و اندوه خود را بیان میکند. شعر با تمثیلهای طبیعی مانند گل و ابر، حس گذرا بودن زندگی و عشق را منتقل میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'به خون چهره میشویم' و 'مرگ میگویم' ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد.
شماره ۲۰۸ - به خون چهره میشویم و میروم
به خون چهره میشویم و میروم
دعای تو میگویم و میروم ۱
دل من به دنبال و رو درقفا
ره هجر میپویم و میروم ۲
وداع تو ناکرده، هر سو ترا
به صد دیده میجویم و میروم ۳
گرفتم مگر ماتم خویشتن؟
که چون ابر، میمویم و میروم ۴
چو گل چند روزی به صد خون دل
درین باغ میرویم و میروم ۵
ز کوی تو چون میلی از رشک غیر
به خود مرگ میگویم و میروم ۶
دعای تو میگویم و میروم ۱
دل من به دنبال و رو درقفا
ره هجر میپویم و میروم ۲
وداع تو ناکرده، هر سو ترا
به صد دیده میجویم و میروم ۳
گرفتم مگر ماتم خویشتن؟
که چون ابر، میمویم و میروم ۴
چو گل چند روزی به صد خون دل
درین باغ میرویم و میروم ۵
ز کوی تو چون میلی از رشک غیر
به خود مرگ میگویم و میروم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۷ - حرفی به تو از بیم سخنساز نگویم
گوهر بعدی:شماره ۲۰۹ - ز من در شکوه آن شوخ بلا بودهست، دانستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.