شماره ۵۷ - دی قاصد یار آمد و مژگان‌تری داشت

دی قاصد یار آمد و مژگان‌تری داشت
از یار مگر بهر هلاکم خبری داشت ۱

عمری به ره یار دلم تخم وفا کشت
پنداشت که این تخم که می‌کاشت بری داشت ۲

آن بود دل جمع که از دست بتان بود
صد پاره و هر پاره ی او را دگری داشت ۳

زآن پیش که تازی فرس ناز به میدان
با حلقه فتراک تو این کشته سری داشت ۴

غم‌نامه من بین چه کنی قصه یعقوب
او نیز چو من داغ فراق پسری داشت ۵

پایان شب محنت من صبح اجل بود
بس طرفه شبی بود و قیامت سحری داشت ۶

شد جزم به عزم سفر عشق فصیحی
هر چند که در هر قدم آن ره خطری داشت ۷