هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساس غربت و تنهایی خود میگوید، اما در عین حال به امید و مرادی اشاره دارد که در پیشانیاش نقش بسته است. او از نوشتن نامه عافیت با قلمی غریب و حزنآلود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در این شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷ - در ناصیهام نقش مرادست غریب
در ناصیهام نقش مرادست غریب
در کشور بختم دل شادست غریب ۱
چون نامه عافیت نویسم از حزن
گویی قلمم در آن سوادست غریب ۲
در کشور بختم دل شادست غریب ۱
چون نامه عافیت نویسم از حزن
گویی قلمم در آن سوادست غریب ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - از زهر بلا پرست پیمانه ما
گوهر بعدی:شماره ۸ - آن شوخ که عارض از می حسن افروخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
