هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر ویژگیهای گروهی است که از ریا و دورویی به دورند و به جای ظاهرپرستی، به حقیقت و باطن اعمال توجه دارند. آنها سجاده (نماد عبادت) و می ناب (نماد شادی و حقیقت) را با هم دارند و برایشان بتخانه و کعبه یکسان است، زیرا به دیدار و حقیقت توجه دارند نه به ظواهر و مکانها.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک بالاتری از زندگی و تفکر دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، اشاره به «می ناب» ممکن است برای مخاطبان کمسنتر نامناسب باشد.
شماره ۱۲ - آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
سجاده به دوشند و می ناب به دست ۱
بتخانه و کعبه پیششان یک رنگ است
دیدار پرستند نه دیوارپرست ۲
سجاده به دوشند و می ناب به دست ۱
بتخانه و کعبه پیششان یک رنگ است
دیدار پرستند نه دیوارپرست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - آن دم که شدیم از می هستی سرمست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - پروانه که از بادیه هجر برست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
