هوش مصنوعی: شاعر از دوستی و بخشندگی بی‌کم و کاست خداوند سپاسگزاری می‌کند و بیان می‌دارد که تمام نعمت‌های زندگی از اوست و با وجود استفاده از این نعمت‌ها، هنوز از شرمندگی در برابر او رها نشده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و شکرگزاری در این شعر برای درک و تجربه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۱۷ - صد شکر که حرف دوست شد بی‌کم و کاست

صد شکر که حرف دوست شد بی‌کم و کاست
گنجینه عمر کو بدانم آراست ۱

از کیسه دوست صرف کردیم و هنوز
ز آنجا که حیای اوست شرمنده ماست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - آن شوخ که چشم حسن را نور و ضیاست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - امشب که چو صبح وصل عشرت لقب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.