هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است که غم او را همراه همیشگی خود میداند و زیبایی معشوق را مانند گلی میبیند که از خاک و آب وجود خودش روییده است. شاعر تأکید میکند که معشوق آزاد است تا با هرکسی که میخواهد باشد، زیرا قلب شاعر در هر حال متعلق به اوست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات و مضامین شعر نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۱ - ای آنکه غمت پردگی محمل ماست
ای آنکه غمت پردگی محمل ماست
حسن تو چو گل دمیده ز آب و گل ماست ۱
تو خواه به گل نشین و خواهی با خار
کآنکس که ربوده دل ز ما در بر ماست ۲
حسن تو چو گل دمیده ز آب و گل ماست ۱
تو خواه به گل نشین و خواهی با خار
کآنکس که ربوده دل ز ما در بر ماست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - هر چند دلم ز درد خونریزتر است
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - ای شمع گرت ذوق غم آموختن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
