هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از احساس ناتوانی و ضعف خود سخن میگوید. او خود را به ابری تشبیه میکند که پایبند دامان است و حتی اگر برق شود، متهم به دروغگویی میشود. همچنین، خود را به اشکی تشبیه میکند که فاصلهی زیادی تا مژگان دارد و حرکتش کند است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۲ - بر من که چو ابر پایم از دامانست
بر من که چو ابر پایم از دامانست
گر برق شوم گرم روی بهتانست ۱
کاهل قدمم چنان که گر اشک شوم
صد مرحلهام ز دیده تا مژگانست ۲
گر برق شوم گرم روی بهتانست ۱
کاهل قدمم چنان که گر اشک شوم
صد مرحلهام ز دیده تا مژگانست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱ - این روح که شمع مجلس افروز منست
گوهر بعدی:شماره ۳۳ - بی روی تو بر دیده نظر بهتانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
