هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از غم و اندوهی طولانی سخن میگوید که مانند شبهای تاریک بوده است. او امیدوار بود که ناگهان به وصال معشوق برسد، اما اکنون که معشوق را دیده است، نگاهش همچون مژهها در بیرون در مانده و به او نرسیده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۴۹ - عمری بودم چون شب غم نامه سیاه
عمری بودم چون شب غم نامه سیاه
تا بو که رسم به وصل آن مه ناگاه ۱
اکنون که به دیده کرد منزل آن ماه
همچون مژه در برون در ماند نگاه ۲
تا بو که رسم به وصل آن مه ناگاه ۱
اکنون که به دیده کرد منزل آن ماه
همچون مژه در برون در ماند نگاه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۸ - آن شوخ که ماه راست زو نور جبین
گوهر بعدی:شماره ۱۵۰ - ماییم و دل شکسته از خود رسته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
