هوش مصنوعی:
شاعر از غم و تنهایی خود میگوید و از آن به عنوان مسافری همیشگی و نهالی تازه در چمنزار زندگی یاد میکند. او توصیه میکند که اگر کسی از حالش پرسید، بگویند که در میان مردم از تنهایی میمیرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
شماره ۱۶۵ - ای غم که مسافر جهان پیمایی
ای غم که مسافر جهان پیمایی
ای تازه نهال چمن رعنایی ۱
گر حال فصیحی از تو پرسند بگوی
در صحبت خلق مرد از تنهایی ۲
ای تازه نهال چمن رعنایی ۱
گر حال فصیحی از تو پرسند بگوی
در صحبت خلق مرد از تنهایی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - گر خار و خسی تو آتش تن میجوی
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - ای آنکه به هرزه راه شک میپویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
