هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با زبانی نمادین و عاشقانه، به زیبایی‌های ظاهری (مانند گیسو و ابرو) و مفاهیم عمیق‌تری مانند عشق، فقر معنوی و ارزش نهادن به چیزهای بی‌ارزش می‌پردازد. شاعر هشدار می‌دهد که نباید به ظاهر فریبنده دل بست و ارزش واقعی را در جای دیگری باید جست.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر، برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده، درک شعر را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.

شماره ۵۱ - گر شوی نکهت‌شناس نکهت‌ گیسوی خویش

گر شوی نکهت‌شناس نکهت‌ گیسوی خویش
از گریبان گل و سنبل بدزدی بوی خویش ۱

بهر خونریز دو عالم جنبش مویی بس‌ست
زحمت چین بی سبب مپسند بر ابروی خویش ۲

نقد جان ناقص عیار و عشق مفلس تنگدست
وای اگر زلف تو خواهد قیمت یک موی خویش ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰ - این پرده‌های حسن نظر تیره می‌کند
گوهر بعدی:شماره ۵۲ - ای روی تو را ترجمه دین مصحف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.