هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از وضعیت خود سخن میگوید؛ چمن صبحگاهیاش پر از خار و خس است، اما در عین حال در هر شاخه، میوهای رسیده دارد. پروانهی وجودش در حسرت پرواز است و اگر امیدی باشد، از چراغ هیچکس نیست. این متن بیانگر احساسات противореخون و امیدواری در عین ناامیدی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار است. همچنین، لحن غمگین و پیچیدگی معنایی آن مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۶۰ - چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارم
چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارم
به هر شاخ ترنجی آفتابی پیشرس دارم ۱
پر پروانهام در حسرت پرواز گم بادا
اگر امید دودی از چراغ هیچ کس دارم ۲
به هر شاخ ترنجی آفتابی پیشرس دارم ۱
پر پروانهام در حسرت پرواز گم بادا
اگر امید دودی از چراغ هیچ کس دارم ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - با یار به سیر هند آماده شدم
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - نوبهارا به شمیم گل عیشم مفریب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
