هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و آتش درونی خود سخن میگوید که وجودش را نابود کرده است. او احساس میکند که حتی طبیعت (مانند شفق و شب) نیز از این آتش متأثر است. همچنین، اشاره میکند که خورشید نیز از گرمای آه آتشین او گرم میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۱۴ - آتش ز تو در هستی نابود من است
آتش ز تو در هستی نابود من است
وین جرم شفق اخگر و شب دود من است ۱
آن شعله آتشم که خورشید فلک
گرم از تف آه آتش آلود من است ۲
وین جرم شفق اخگر و شب دود من است ۱
آن شعله آتشم که خورشید فلک
گرم از تف آه آتش آلود من است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - آتش بجهان تفی ز تاب و تب ماست
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - آن می که عصیر روح پاک است کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
