هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنج خود می‌گوید و روزگارش را تاریک و پر از فراق یاران توصیف می‌کند. او خود را مانند بیمارانی می‌داند که از بخت بد به زمین افتاده‌اند و از زهر حوادث روزگار آسیب دیده‌اند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند درد، فراق و ناملایمات زندگی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۴۶ - چشم فلک از دیدن دردم خیره ست

چشم فلک از دیدن دردم خیره ست
روزم چو شب فراق یاران تیره ست ۱

چون بیماران فتاده بختم از پای
کز زهر حوادثش بکام جیره ست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵ - چندان فلک آن سنگ که آتش نگداخت
گوهر بعدی:شماره ۴۷ - چرخی تو و نیکوئی یکی اختر تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.