هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنج خود میگوید و خود را به پای برهنه در دشت سنگستان تشبیه میکند. او سینهاش را هدف تیرهای غم میداند و با وجود نداشتن عزت و حرمت، خود را مصحفی در جهانی پر از فرنگستان (غربزده) میبیند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اجتماعی و عاطفی در شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، انتقادهای اجتماعی و اشاره به مفاهیم فرهنگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۵ - من پای برهنه دشت سنگستان است
من پای برهنه دشت سنگستان است
وین سینه ز تیر غم خدنگستان است ۱
گرعزت و حرمتی ندارم چه عجب
من مصحفم و جهان فرنگستان است ۲
وین سینه ز تیر غم خدنگستان است ۱
گرعزت و حرمتی ندارم چه عجب
من مصحفم و جهان فرنگستان است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۴ - گل بود که در جهان رخ رنگین داشت
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - من خسرو علم و آسمان گاه من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.