هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج خود می‌گوید و خود را به پای برهنه در دشت سنگستان تشبیه می‌کند. او سینه‌اش را هدف تیرهای غم می‌داند و با وجود نداشتن عزت و حرمت، خود را مصحفی در جهانی پر از فرنگستان (غرب‌زده) می‌بیند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق اجتماعی و عاطفی در شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، انتقادهای اجتماعی و اشاره به مفاهیم فرهنگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۷۵ - من پای برهنه دشت سنگستان است

من پای برهنه دشت سنگستان است
وین سینه ز تیر غم خدنگستان است ۱

گرعزت و حرمتی ندارم چه عجب
من مصحفم و جهان فرنگستان است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۴ - گل بود که در جهان رخ رنگین داشت
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - من خسرو علم و آسمان گاه من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.