هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات بیان میکند که بدون عشق و درد، زندگیاش بیمعنا و خالی از هیجان بوده است. او اشاره میکند که غم و اندوه به او هویت بخشیده و اگر این احساسات نبودند، دلش مانند پادشاهی مغرور (خسرو پرویز) نبود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای تاریخی مانند 'خسروپرویز' ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک ارتباط بین درد و هویت فردی دارد.
شماره ۱۲۰ - بی عشق سرشکم آتش تیز نبود
بی عشق سرشکم آتش تیز نبود
بی درد رگم نشتر خونریز نبود ۱
کوس طرب از دولت غم کوفت دلم
ورنه دل من خسروپرویز نبود ۲
بی درد رگم نشتر خونریز نبود ۱
کوس طرب از دولت غم کوفت دلم
ورنه دل من خسروپرویز نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - بی تو همه عیش ها و بالم باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - با من نفسی بی تو دلم یار نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
