هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم و درد عشق سخن میگوید و آرزوی وصال معشوق را دارد. او از اندیشههای غیر از وصل معشوق بیزار است و آرزو میکند که راههای دیگر را فراموش کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و غمانگیز است که درک آنها برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان و استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۲۶ - جان غاشیه غم تو بردوشش باد
جان غاشیه غم تو بردوشش باد
درد تو روان من در آغوشش باد ۱
جز وصل تو آرزو گر اندیشه کند
رسم و ره اندیشه فراموشش باد ۲
درد تو روان من در آغوشش باد ۱
جز وصل تو آرزو گر اندیشه کند
رسم و ره اندیشه فراموشش باد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - جان چیست که گویمت بقربان توباد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - جان بی تو چو هیزم اندر آتش سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
