هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد فراق و هجران معشوق میگوید و بیان میکند که دوری از او چنان آزارش داده که حتی مژههایش مانند تیر به چشمش آسیب میزنند و موهایش مانند گیاه مغیلان بر تنش میسوزند. همچنین، شبهایش به دلیل این دوری، پر از بلا و مصیبت شدهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و ادبیات کلاسیک، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۳۴ - دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد
دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد
بر تن همه موی من مغیلانی کرد ۱
حال شب من مپرس کز هجر رخت
بر مور دلم بلا سلیمانی کرد ۲
بر تن همه موی من مغیلانی کرد ۱
حال شب من مپرس کز هجر رخت
بر مور دلم بلا سلیمانی کرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - در عشق تو خون ز چشم امید چکید
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - در عهد کفت کزوسخا می بارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
