هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که اگر ابر از چشمانش نگریزد، آتش دلش همچنان شعلهور خواهد بود و اگر به بستان گذر کند، بستان پر از درد و غم خواهد شد. این متن احساسات عمیق غم و اندوه را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۶۲ - گر ابر نمی ز چشم من بردارد
گر ابر نمی ز چشم من بردارد
تا نفخه صور آتش دل بارد ۱
ور زانکه گذر کند به سوی بستان
بستان همه وقت درد و غم بار آرد ۲
تا نفخه صور آتش دل بارد ۱
ور زانکه گذر کند به سوی بستان
بستان همه وقت درد و غم بار آرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - گفتی شودت ز وصلم اقبال بلند
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - مه پیش رخت به عذرخواهی آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
