هوش مصنوعی:
شاعر از جدایی روح و تن از دنیای خاکی و رفتن به سوی آسمانها سخن میگوید و از بخت میخواهد که اجازه ندهد دلش بدون دیدار معشوق از دنیا برود.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، موضوع عشق و جدایی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۶۵ - وقت آمده کاین جان و تنم پاک رود
وقت آمده کاین جان و تنم پاک رود
وز عالم خاکی سوی افلاک رود ۱
زنهار مکن این ستم ای بخت که دل
نادیده وصال دوست در خاک رود ۲
وز عالم خاکی سوی افلاک رود ۱
زنهار مکن این ستم ای بخت که دل
نادیده وصال دوست در خاک رود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - نتوان ز غم تودل به تدبیر برید
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - هجران تو چون وصال جاوید شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
