هوش مصنوعی:
شاعر از گذشت عمر و ناامیدی از بهبود شرایط زندگی خود مینالد. او احساس میکند که در تنگنای زمان و جور جهان گرفتار شده و نه میتواند بماند و نه راهی برای سفر دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی دربارهی گذر زمان و ناامیدی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع مضامین برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است سنگین یا نامناسب باشد.
شماره ۱۷۶ - از عمر به تنگم چو خلافت ز . . .
از عمر به تنگم چو خلافت ز . . .
عمرم شب هجریست که ناید به سحر ۱
این کار مرا فتاده کز جور جهان
نه رای اقامت است و نه رای سفر ۲
عمرم شب هجریست که ناید به سحر ۱
این کار مرا فتاده کز جور جهان
نه رای اقامت است و نه رای سفر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - از شرم رخت چهره نهان دارد مهر
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - افتاد دلم درتک و پوئی دیگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
