هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود سخن میگوید و دلش را پر از آتش بیحاصل توصیف میکند. او احساس میکند که حتی عناصر طبیعی مانند آب و گلش نیز از آتش ساخته شدهاند. در ادامه، اشاره میکند که آتش درون دلش از آتش دوزخ نیز سوزانندهتر است و کسی نمیتواند در برابر آن عصیان کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شدید مانند آتش دوزخ ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۲۶۵ - آکنده به آتش دل بی حاصل من
آکنده به آتش دل بی حاصل من
گوئی که ز آتش است آب و گل من ۱
عصیان نکند کس ار بود دوزخ حشر
چون آتش دوزخ درون دل من ۲
گوئی که ز آتش است آب و گل من ۱
عصیان نکند کس ار بود دوزخ حشر
چون آتش دوزخ درون دل من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۴ - دنیا نه به خاک نه به آبش میدان
گوهر بعدی:شماره ۲۶۶ - آن نیستی اینکه نام داری انسان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
