هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد عشق و رنج دلشکستگی میگوید و از معشوقی که باعث آزار او شده است شکایت میکند. او از زلف سیاه معشوق به عنوان بلای دل خود یاد میکند و اشاره میکند که حتی خون دلش نیز برای کسی ارزشی ندارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و دلشکستگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و ادبیات کلاسیک فارسی برای درک بهتر، به سطح بلوغ فکری بالاتری نیاز دارد.
شماره ۲۶۷ - ای زلف سیه کرده بلای دل من
ای زلف سیه کرده بلای دل من
وی خون جگر داده غذای دل من ۱
خود خون فسرده دلم پاک بریز
کس نطلبد از تو خونبهای دلم من ۲
وی خون جگر داده غذای دل من ۱
خود خون فسرده دلم پاک بریز
کس نطلبد از تو خونبهای دلم من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۶ - آن نیستی اینکه نام داری انسان
گوهر بعدی:شماره ۲۶۸ - ای کهتر فضل تو هزار افلاطون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
