هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از تاریکی روز و شبی که از زلف معشوق آموخته شده است، سخن میگوید. او از تغییر حالت روز به شب و تأثیر عشق بر طبیعت و زمان شکوه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر از شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سن و تجربه بیشتری نیاز دارد.
شماره ۳۳۳ - تا روز رخت شد چو شراب عنبی
تا روز رخت شد چو شراب عنبی
روزم همه تیره شد ببین بوالعجبی ۱
خورشید فلک ندید هم روز بخواب
زان شب که شب از زلف تو آموخت شبی ۲
روزم همه تیره شد ببین بوالعجبی ۱
خورشید فلک ندید هم روز بخواب
زان شب که شب از زلف تو آموخت شبی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۲ - ای دیده به روشنی چو اختر بادی
گوهر بعدی:شماره ۳۳۴ - تاراج متاع اختیارم کردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
