غزل ۲۲۶ - ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو

ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو
هوش و روان بی‌دلان سوختهٔ جلال تو ۱

کام دل شکستگان دیدن توست هر زمان
راحت جان خستگان یافتن وصال تو ۲

دست تهی به درگهت آمده‌ام امیدوار
روی نهاده بر درت منتظر نوال تو ۳

خود به دو چشم من شبی خواب گذر نمی‌کند
ورنه به خواب دیدمی، بو که شبی وصال تو ۴

من به غم تو قانعم، شاد به درد تو، از آنک
چیره بود به خون من دولت اتصال تو ۵

تو به جمال شادمان، بی‌خبر از غمم دریغ!
من شده پایمال غم، از غم گوشمال تو ۶

ناز ز حد بدر مبر، باز نگر که: در خور است
ناز تو را نیاز من، چشم مرا جمال تو ۷

بسکه کشید ناز تو، مرد عراقی، ای دریغ!
چند کشد، تو خود بگو، خسته دلی دلال تو؟ ۸