هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دل سخن میگوید و بیان میکند که چگونه دلش به عشق گرایید و این دو با هم یکی شدند. او از سختیهای فراق و بلاهای ناشناختهای که بر دلش وارد شده، شکایت میکند و در نهایت عشق را منزلگاه دل میداند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عمیق ادبی، نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
غزل
دل من، چون به عشق مایل شد
عشق در گردنش حمایل شد ۱
چون دل و عشق متفق گشتند
دل من عشق گشت و او دل شد ۲
گاه بر رست چون نبات از گل
از دلم عشق و گاه نازل شد ۳
روی بنمود و دل ببرد و نشست
کار من در فراق مشکل شد ۴
من نمیدانم این بلا، دل را
از چه افتاده وز چه حاصل شد؟ ۵
ای عراقی، مکن شکایت دل
این بس او را که عشق منزل شد ۶
عشق در گردنش حمایل شد ۱
چون دل و عشق متفق گشتند
دل من عشق گشت و او دل شد ۲
گاه بر رست چون نبات از گل
از دلم عشق و گاه نازل شد ۳
روی بنمود و دل ببرد و نشست
کار من در فراق مشکل شد ۴
من نمیدانم این بلا، دل را
از چه افتاده وز چه حاصل شد؟ ۵
ای عراقی، مکن شکایت دل
این بس او را که عشق منزل شد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مثنوی
گوهر بعدی:مثنوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.