هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به فردی به نام "مجوش" خطاب میکند و توضیح میدهد که هجوی که درباره او سروده از روی کینه یا دشمنی نبوده، بلکه تنها برای آزمودن طبع و توانایی خود در هجوگویی بوده است. او با تشبیهات مختلف مانند زدن گل هجو بر سر و زدن سکه به نام او، این موضوع را بیان میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم استفاده شده در شعر مانند هجو و طنز، نیاز به درک ادبی و اجتماعی نسبتاً بالایی دارد که معمولاً برای کودکان قابل درک نیست. همچنین، برخی از تشبیهات و اصطلاحات ممکن است برای سنین پایین نامفهوم باشد.
قطعه ۴ - مجوش ای فرومایه گر من تو را
مجوش ای فرومایه گر من تو را
به شوخی گل هجو بر سر زدم ۱
تو را تا ز گمنامی آرم برون
به نام تو این سکه بر زر زدم ۲
نه از کین به روی تو تیغ آختم
نه از دشمنی بر تو خنجر زدم ۳
به طبع آزمایی هجا گفتمت
پی امتحان تیغ بر خر زدم ۴
به شوخی گل هجو بر سر زدم ۱
تو را تا ز گمنامی آرم برون
به نام تو این سکه بر زر زدم ۲
نه از کین به روی تو تیغ آختم
نه از دشمنی بر تو خنجر زدم ۳
به طبع آزمایی هجا گفتمت
پی امتحان تیغ بر خر زدم ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۳ - گفت فیاض خان والا شان
گوهر بعدی:قطعه ۵ - عزیزم بهر آزارم نهانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.