خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، سرشار از مضامین عرفانی، اخلاقی و اجتماعی است. او از زیبایی‌های طبیعت و جوانی سخن می‌گوید، اما هشدار می‌دهد که دنیا فریبنده است و نباید به ظواهر آن دل بست. حافظ به رندی، می‌نوشی و خوش‌بودن تشویق می‌کند، اما از تزویر و ریاکاری برحذر می‌دارد. او همچنین به سرنوشت نهایی انسان و اهمیت ایمان و اخلاق اشاره می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، اشارات به می‌نوشی و رندی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشد.

رونق عهد شباب است دگر بُستان را
می‌رسد مژدهٔ گل بلبل خوش‌الحان را

ای صبا گر به جوانان چمن باز رَسی
خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

گر چنین جلوه کند مغبچهٔ باده‌فروش
خاک‌روبِ درِ میخانه کنم مژگان را

ای که بر مه کشی از عَنبرِ سارا چوگان
مضطرب‌حال مگردان، من سرگردان را

ترسم این قوم که بر دُردکشان می‌خندند
در سر کار خرابات کنند ایمان را

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

برو از خانهٔ گردون به در و نان مطلب
کآن سیه‌کاسه در آخر بِکُشد مهمان را

هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است
گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را

ماه کنعانی من! مسند مصر آنِ تو شد
وقت آن است که بدرود کنی زندان را

حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی
دام تزویر مکن چون دگران قرآن را

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir