هوش مصنوعی: این متن یک شعر فارسی است که در آن شاعر به ستایش شخصی بلندمرتبه و بخشنده می‌پردازد و از خداوند سپاسگزاری می‌کند که به او مقام و منزلتی مانند سلیمان بخشیده است. شاعر از این شخص می‌خواهد که حتی به درخواست‌های کوچک و ضعیف‌ترین افراد نیز گوش دهد و آن‌ها را ناامید نکند.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از واژگان و ترکیبات کهن ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۱۰ - ای بلند اختر سپهر وجود

ای بلند اختر سپهر وجود
وی گران گوهر خزانه جود ۱

به خدائی که داشت ارزانی
به تو در ملک خود سلیمانی ۲

که اگر زین فتاده مور ضعیف
برسد عرضه‌ای به سمع شریف ۳

آن چنان کن کز استماع نوید
نشود ناامید گوش امید ۴
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۹ - مثنوی در مرگ حیرتی شاعر
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - سخن طی می‌کنم ناگاه در خواب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.