هوش مصنوعی:
این متن یک شعر فارسی است که در آن شاعر به ستایش شخصی بلندمرتبه و بخشنده میپردازد و از خداوند سپاسگزاری میکند که به او مقام و منزلتی مانند سلیمان بخشیده است. شاعر از این شخص میخواهد که حتی به درخواستهای کوچک و ضعیفترین افراد نیز گوش دهد و آنها را ناامید نکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از واژگان و ترکیبات کهن ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۰ - ای بلند اختر سپهر وجود
ای بلند اختر سپهر وجود
وی گران گوهر خزانه جود ۱
به خدائی که داشت ارزانی
به تو در ملک خود سلیمانی ۲
که اگر زین فتاده مور ضعیف
برسد عرضهای به سمع شریف ۳
آن چنان کن کز استماع نوید
نشود ناامید گوش امید ۴
وی گران گوهر خزانه جود ۱
به خدائی که داشت ارزانی
به تو در ملک خود سلیمانی ۲
که اگر زین فتاده مور ضعیف
برسد عرضهای به سمع شریف ۳
آن چنان کن کز استماع نوید
نشود ناامید گوش امید ۴
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۴
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹ - مثنوی در مرگ حیرتی شاعر
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - سخن طی میکنم ناگاه در خواب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.