هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از افراد ریاکار و متظاهر می‌پردازد که با ادعای زهد و تقوا، در پی جاه و مال هستند. شاعر با زبانی طنزآمیز و گزنده، رفتارهای منافقانه، دین‌فروشی و فریب عوام را محکوم می‌کند و اشاره می‌کند که چنین افرادی با وجود ادعای عدالت، در واقعیت فاسد و آلوده هستند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل نقدهای تند اجتماعی و مفاهیم پیچیده‌ای مانند ریاکاری و فساد است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد.

بخش ۱۲ - فی الریا و التلبیس بالذین هم أعظم جنود ابلیس

نان و حلوا چیست ای شوریده سر؟
متقی خود را نمودن بهر زر

دعوی زهد از برای عز و جاه
لاف تقوی، از پی تعظیم شاه

تو نپنداری کزین لاف و دروغ
هرگز افتد نان تلبیست به دوغ؟

خرده بینانند در عالم بسی
واقفند از کار و بار هر کسی

زیرکانند از یسار و از یمین
از پی رد و قبول، اندر کمین

با همه خودبینی و کبر و منی
لاف تقوی و عدالت می‌زنی

سر به سر، کار تو در لیل و نهار
سعی در تحصیل جاه و اعتبار

دین فروشی، از پی مال حرام
مکر و حیله، بهر تسخیر عوام

خوردن مال شهان، با زرق و شید
گاه خبث عمرو، گاهی خبث زید

وین عدالت با وجود این صفات
هست دائم، برقرار و برثبات!

بر سرش، داخل نگردد «لا» و «لیس»
این عدالت هست کوه بوقبیس

می‌نیابد اختلال از هیچ چیز
چون وضوی محکم «بی‌بی تمیز»
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۲
# اخلاق # انتقاد اجتماعی # تقوا # دینی # طنز # هجو
۱۵۸۴
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۱ - حکایة العابد الذی قل الصبر لدیه فتفوق الکلب علیه
گوهر بعدی:بخش ۱۳ - علی سبیل التمثیل
حمایت نقدی از گوهرین
ثبت مجموعه شعر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.