غزل ۱۰ - ای چو فرهاد دلم عاشق شیرین لبت

ای چو فرهاد دلم عاشق شیرین لبت
مستی امشبم از بادهٔ دوشین لبت ۱

نیست شیرین که ز فرهاد برای بوسی
ملک خسرو طلبد شکر رنگین لبت ۲

وه چه شیرین صنمی تو که دهان من هست
تا به امسال خوش از بوسهٔ پارین لبت ۳

محتسب سال دگر بر سر کویت آرد
همچنین بی خودم از بادهٔ نوشین لبت ۴

طبع شوریدهٔ من این همه شیرین کاری
می کند در سخن امروز به تلقین لبت ۵

سیف فرغانی چون وصف تو می‌کرد گرفت
طبعم اندر شکر افشاندن آیین لبت ۶