هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، دعوتی است به دوستان برای گشودن گره‌های زندگی و لذت بردن از لحظات خوش در کنار یکدیگر. او از اهمیت دوستی، عشق و اعتماد به خداوند سخن می‌گوید و توصیه می‌کند از مصاحبت افراد ناجنس دوری کنید. همچنین، او تأکید می‌کند که عشق و نیاز به معشوق، فرق میان عاشق و معشوق را مشخص می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و نیاز به معشوق ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۲۴۴ - معاشران گره از زلف یار باز کنید

معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصه‌اش دراز کنید ۱

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید ۲

رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گویند
که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید ۳

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید ۴

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است
چو یار ناز نماید شما نیاز کنید ۵

نخست موعظه پیر صحبت این حرف است
که از مصاحب ناجنس احتراز کنید ۶

هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق
بر او نمرده به فتوای من نماز کنید ۷

وگر طلب کند انعامی از شما حافظ
حوالتش به لب یار دلنواز کنید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۸۲۷
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۳ - بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید
گوهر بعدی:غزل ۲۴۵ - الا ای طوطی گویای اسرار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.