شمارهٔ ۵۴ - تجرید

خسرو من! بگذر از بن گفتگوی
نیکی خویش و بد مردم مگوی ۱

چشم تو از عیب تو دیدن تهی است
از دگری پرس که عیب تو چیست ۲

چشم بخود باز مکن چون خسان
بین سوی خود لیک به چشم کسان ۳

پیل طلب کرد، شه، پیل زور
کاورد آن بی نمکان را به شور ۴

همچو کمان پر خم و تیر از میان
تیر ستاده است و کمانش روان ۵

از رخ خود، پیش تو، خاقان چین
صورت چین کرده بروی زمین ۶