غزل ۳۹۱ - خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن

خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن
تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن ۱

غم دل چند توان خورد که ایام نماند
گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن ۲

مرغ کم حوصله را گو غم خود خور که بر او
رحم آن کس که نهد دام چه خواهد بودن ۳

باده خور غم مخور و پند مقلد منیوش
اعتبار سخن عام چه خواهد بودن ۴

دست رنج تو همان به که شود صرف به کام
دانی آخر که به ناکام چه خواهد بودن ۵

پیر میخانه همی‌خواند معمایی دوش
از خط جام که فرجام چه خواهد بودن ۶

بردم از ره دل حافظ به دف و چنگ و غزل
تا جزای من بدنام چه خواهد بودن ۷