هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت عشق، رهایی از خودپرستی، و پذیرش ضعف و ناتوانی تأکید دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد که در مسیر عشق و طریقت، از تعلقات دنیوی دوری کند و به جای تکیه بر عقل و فضل، به معرفت و معنویت روی آورد. همچنین، متن به ارزش تلاش و چالاکی در راه رسیدن به کمال اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رهایی از خودپرستی و پذیرش ضعف ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.

غزل ۴۳۴ - ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی
وان گه برو که رستی از نیستی و هستی ۱

گر جان به تن ببینی مشغول کار او شو
هر قبله‌ای که بینی بهتر ز خودپرستی ۲

با ضعف و ناتوانی همچون نسیم خوش باش
بیماری اندر این ره بهتر ز تندرستی ۳

در مذهب طریقت خامی نشان کفر است
آری طریق دولت چالاکی است و چستی ۴

تا فضل و عقل بینی بی‌معرفت نشینی
یک نکته‌ات بگویم خود را مبین که رستی ۵

در آستان جانان از آسمان میندیش
کز اوج سربلندی افتی به خاک پستی ۶

خار ار چه جان بکاهد گل عذر آن بخواهد
سهل است تلخی می در جنب ذوق مستی ۷

صوفی پیاله پیما حافظ قرابه پرهیز
ای کوته آستینان تا کی درازدستی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۷۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۳۳ - ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی
گوهر بعدی:غزل ۴۳۵ - با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.