هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر مفاهیمی مانند قناعت، زهد، ناپایداری دنیا و حوادث آن است. شاعر از لذت‌های ساده مانند کتاب و طبیعت سخن می‌گوید و ارزش قناعت را بر ثروت دنیوی ترجیح می‌دهد. همچنین، او به ناپایداری زندگی و تأثیر حوادث بر انسان اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد به صبر و توکل روی آورد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و استعاره‌های به کار رفته نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی دارند که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

غزل ۴۷۷ - دو یار زیرک و از باده کهن دومنی

دو یار زیرک و از باده کهن دومنی
فراغتی و کتابی و گوشه چمنی ۱

من این مقام به دنیا و آخرت ندهم
اگر چه در پی ام افتند هر دم انجمنی ۲

هر آن که کنج قناعت به گنج دنیا داد
فروخت یوسف مصری به کمترین ثمنی ۳

بیا که رونق این کارخانه کم نشود
به زهد همچو تویی یا به فسق همچو منی ۴

ز تندباد حوادث نمی‌توان دیدن
در این چمن که گلی بوده است یا سمنی ۵

ببین در آینه جام نقش بندی غیب
که کس به یاد ندارد چنین عجب زمنی ۶

از این سموم که بر طرف بوستان بگذشت
عجب که بوی گلی هست و رنگ نسترنی ۷

به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند
چنین عزیز نگینی به دست اهرمنی ۸

مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۶۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۷۶ - نسیم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی
گوهر بعدی:غزل ۴۷۸ - نوش کن جام شراب یک منی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.