هوش مصنوعی: متن بیانگر احساس غربت و تنهایی در یک مکان زیبا و مجلل مانند نگارخانه است که با فرش‌های دیبا آراسته شده‌است.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عاطفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و استعاری نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی است.

پاره ۱۷

از تو خالی نگارخانهٔ جم
فرش دیبا فگنده بر بجکم ۱
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:پاره ۱۶
گوهر بعدی:پاره ۱۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.