هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از کریم و بخشندهای سخن میگوید که امید و رحمت او در زمین گسترده است. شاعر با استفاده از استعاره و تشبیه، ویژگیهای این وجود کریم را توصیف میکند و از لطف و بخشش او سخن میگوید. همچنین، در بخشی از شعر، شاعر به بازی با کلمات و ترکیب حروف برای اشاره به نام دشمن میپردازد. در نهایت، شاعر از شبهایی میگوید که لطف این وجود کریم، بخت او را شسته و به او عطا کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای عمیق ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۷۱ - لغزیست که در طلب خربزه گفته
ای کریمی که در زمین امید
هرچه رست از سحاب جود تو رست ۱
لغزی گفتهام که تشبیهش
هست زاحوال بدسگال تو چست ۲
آنچه از پارسی و تازی او
چون مرکب کنی دو حرف نخست ۳
در مزان هرکه بیندش گوید
نامی از نامهای دشمن تست ۴
باز چون با ز پارسیش افتاد
در ... مادرش چه سخت و چه سست ۵
وانچه باقی بماند از تازیش
هست همچون شمایلش به درست ۶
مر مرا در شبی که خدمت تو
روی بختم به آب لطف بشست ۷
دادهای آن عدد که بر کف راست
پشت ابهام از رکوع آن جست ۸
بده ار پخته شد و گر نی نی
نه تو در بصرهای نه من در بست ۹
در دو هستیت نیستی مرساد
تا که مرفوع هست باشد هست ۱۰
هرچه رست از سحاب جود تو رست ۱
لغزی گفتهام که تشبیهش
هست زاحوال بدسگال تو چست ۲
آنچه از پارسی و تازی او
چون مرکب کنی دو حرف نخست ۳
در مزان هرکه بیندش گوید
نامی از نامهای دشمن تست ۴
باز چون با ز پارسیش افتاد
در ... مادرش چه سخت و چه سست ۵
وانچه باقی بماند از تازیش
هست همچون شمایلش به درست ۶
مر مرا در شبی که خدمت تو
روی بختم به آب لطف بشست ۷
دادهای آن عدد که بر کف راست
پشت ابهام از رکوع آن جست ۸
بده ار پخته شد و گر نی نی
نه تو در بصرهای نه من در بست ۹
در دو هستیت نیستی مرساد
تا که مرفوع هست باشد هست ۱۰
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۰
۴۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۷۰ - در نصیحت
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷۲ - شراب خواهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.