هوش مصنوعی:
متن شعری است که در آن گوینده با طنز و کنایه از نجم قوال (خواننده یا موسیقیدان) سخن میگوید. او از آسمان و موسیقی یاد میکند و به مفاهیمی مانند فسوس (حسرت) و عروس اشاره دارد. در نهایت، گوینده ادعا میکند که راه راست را میداند و به خانه عروس میرود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از طنز و کنایه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۷۹ - مطایبه
دی گفت به طنز نجم قوال
کای بنده سپهر آبنوست ۱
در زنگولهٔ نشید دانی
گفتم چه دهند از این فسوست ۲
در پردهٔ راست راه دانم
وانگاه به خانهٔ عروست ۳
کای بنده سپهر آبنوست ۱
در زنگولهٔ نشید دانی
گفتم چه دهند از این فسوست ۲
در پردهٔ راست راه دانم
وانگاه به خانهٔ عروست ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۴۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - انوری را ز حرص خدمت تو
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۰ - طلب امداد مهم خود کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
