هوش مصنوعی:
این متن به توصیف جهان به عنوان مکانی تاریک و ناعادلانه میپردازد که روزگار در آن جز بدبختی ننوشته است. جهان با گلهای تیره و آب سیاه نابود شده و زمانه، زیباییهای بهاری را به عشوهگری نشان میدهد، اما خزان و مرگ در نهایت همه چیز را از بین میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و نگاه تلخ به زندگی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار بوده و ممکن است باعث ایجاد نگرانی یا سردرگمی شود. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و موضوع مرگ و نابودی، مناسب سنین بالاتر است.
شمارهٔ ۱۱۹ - در بی ثباتی جهان
جریدهایست نهاد سیه سپید جهان
که روزگار درو جز قضای بد ننوشت ۱
جهان نثار گل تیره کرد آب سیاه
وزان زمانه نهفت آنکه سالها بسرشت ۲
زمانه روزی چند از طریق عشوه گری
دهد بهار بقای ترا جمال بهشت ۳
ولیک باد خزانش چو شاخ عمر شکست
به موت بستر و بالین کند ز خاک و ز خشت ۴
که روزگار درو جز قضای بد ننوشت ۱
جهان نثار گل تیره کرد آب سیاه
وزان زمانه نهفت آنکه سالها بسرشت ۲
زمانه روزی چند از طریق عشوه گری
دهد بهار بقای ترا جمال بهشت ۳
ولیک باد خزانش چو شاخ عمر شکست
به موت بستر و بالین کند ز خاک و ز خشت ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - شکلی نهادهاند حکیمان روزگار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۰ - در تاریخ فوت سلطان سنجر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.