هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به شخصی به نام سراجی از ترمد اشاره میکند که نامهای با محتوای دروغین و فخرفروشانه فرستاده است. شاعر او را به دزدی ادبی و بیحیایی متهم میکند و بیان میکند که ذکر او حتی در مکانهای مقدس نیز ناپسند است. همچنین، شاعر اشاره میکند که هیچ کس حاضر به گواهی دادن برای او نیست.
رده سنی:
16+
محتوا شامل انتقادات تند و هجو است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد. همچنین، درک کامل مفاهیم و اشارات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۲۴ - در مذمت کسی
سراجی ای ز مقیمان حضرت ترمد
رسید نامهٔ تو همچو روضهای ز بهشت ۱
حدیث فخری منحول اندرو کرده
که دست و طبعش جز دوک آن حدیث نرشت ۲
غرض چه یعنی دزدیست بیحیا آخر
من این ندانم کز ماده گاو ناید کشت ۳
به کعبهٔ سخن اندر چه ذکر او رانی
که ذکر او نکند هیچ کافری به کنشت ۴
گواهیش که گواهی خود در این محضر
ز ننگ او به همه شهر خود دو کس ننوشت ۵
رسید نامهٔ تو همچو روضهای ز بهشت ۱
حدیث فخری منحول اندرو کرده
که دست و طبعش جز دوک آن حدیث نرشت ۲
غرض چه یعنی دزدیست بیحیا آخر
من این ندانم کز ماده گاو ناید کشت ۳
به کعبهٔ سخن اندر چه ذکر او رانی
که ذکر او نکند هیچ کافری به کنشت ۴
گواهیش که گواهی خود در این محضر
ز ننگ او به همه شهر خود دو کس ننوشت ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۳ - فیالحکمة والنصیحة
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
