خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: متن بالا بیانگر درد و رنج شاعر از ناملایمات زندگی و گردش روزگار است. او از ناتوانی در برابر تقدیر و تغییرات طبیعی شکایت دارد، اما در عین حال به عاقبت خیر و گنج بزرگ پس از رنج‌های کوچک امیدوار است. شاعر همچنین به نقش الهی و طبیعی روزگار اشاره می‌کند و تأکید دارد که نقش الهی قابل محو شدن نیست. در پایان، او از بازگشت به خاک و سوختن دل در راه عهد و یاری سخن می‌گوید.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج، تقدیر و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد.

گرچه شب سقطهٔ من هر که دید
پاره‌ای از روز قیامت شمرد

عاقبت عافیت‌آموز را
گنج بزرگست پس از رنج خرد

من چو نیم دستخوش آسمان
کی برم از گردش او دستبرد

نقش طبیعی سترد روزگار
نقش الهی نتواند سترد

پی نبری خاصه در این حادثه
تانشوی بر سر پی همچو کرد

واقعه از سر بشنو تا به پای
پای براین راه جه باید فشرد

سوی فلک می‌شدم الحق نه زانک
تا بشناسم سبب صاف و درد

منزلتت گفت شوی بنگری
تا کلهیت آید از این هفت برد

خاک چو از عزم من آگاه شد
روح برو از غم هجرم بمرد

حلم مرا باز برو دل بسوخت
راه نکو عهدی ویاری سپرد

از فلکم باز عنان باز تافت
بار دگر زی کرهٔ خاک برد

«انوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir