هوش مصنوعی: در این متن، راوی از دوستی یاد می‌کند که بخشی از یک کتاب را برای او می‌خواند. در این بخش، اشاره شده است که در گذشته، افراد به دلایل کوچکی مانند یک بیت شعر یا یک نکته، مورد لطف یا خشم پادشاهان قرار می‌گرفتند. راوی به دوستش تذکر می‌دهد که این سخنان را نباید بازگو کرد، زیرا این افراد (پادشاهان و درباریان) مردمی عادی بودند که امروز از نسل آنها کسی باقی نمانده است.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار است. همچنین، اشاره به مسائل تاریخی و اجتماعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 15 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.

شماره ۲۱۰ - دوستی در سمر کتابی داشت

دوستی در سمر کتابی داشت
یک دو صفحه به پیش من برخواند ۱

که فلان شخص در فلان تاریخ
به یکی بیت بدره‌ای بفشاند ۲

وان دگر پادشه به یک نکته
عالمی را فراز تخت نشاند ۳

گفتم ای دوست نرهاتست این
این سخن بر زبان نشاید راند ۴

آخر این قوم عادیان بودند
که خود از نسلشان کسی بنماند ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰۹ - در مدیح
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱۱ - شراب خواهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.