خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن یک شعر ستایشآمیز است که به توصیف عظمت و شکوه یک شخصیت یا مکان (احتمالاً یک حاکم یا بنای تاریخی) میپردازد. شاعر از عناصر طبیعی مانند آفتاب، بهشت، و آب قندهار برای توصیف بزرگی و امنیت این شخصیت یا مکان استفاده میکند. همچنین، به موفقیتها و برتریهای آن اشاره شده و آرزوی عمر طولانی و فرخندگی برای آن شده است.
این متن دارای زبان شعری پیچیده و استعارههای ادبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، محتوای آن بیشتر مناسب مخاطبانی است که با ادبیات کلاسیک فارسی آشنایی دارند.
شمارهٔ ۲۱۳ - در وصل سرای مجدالدین ابوالحسن
ای نمودار آفتاب بلند
گشته ایمن چو آسان ز گزند ۱
صورت فتح و قبهٔ ظفری
اینچنین دلگشای دشمن بند ۲
ساحتت آب قندهار ببرد
صنعتت بیخ نوبهار بکند ۳
سقف تو با سپهر همسایه
صحن تو با بهشت خویشاوند ۴
آسمانی که نیستت همتا
یا بهشتی که نیستت مانند ۵
از تو آباد باد و فرخ باد
آنکه بنیاد فرخ تو فکند ۶
مجد دین بوالحسن هست عقیم
مادر عالم از چو او فرزند ۷
آنکه دستش به دادن روزی
آمد اندر زمانه روزی مند ۸
تا ز تاریخها شود معلوم
کز فلان چند شد ز بهمان چند ۹
عدد سالهای عمرش باد
همچو تاریخ پانصد و چل و اند ۱۰
گشته ایمن چو آسان ز گزند ۱
صورت فتح و قبهٔ ظفری
اینچنین دلگشای دشمن بند ۲
ساحتت آب قندهار ببرد
صنعتت بیخ نوبهار بکند ۳
سقف تو با سپهر همسایه
صحن تو با بهشت خویشاوند ۴
آسمانی که نیستت همتا
یا بهشتی که نیستت مانند ۵
از تو آباد باد و فرخ باد
آنکه بنیاد فرخ تو فکند ۶
مجد دین بوالحسن هست عقیم
مادر عالم از چو او فرزند ۷
آنکه دستش به دادن روزی
آمد اندر زمانه روزی مند ۸
تا ز تاریخها شود معلوم
کز فلان چند شد ز بهمان چند ۹
عدد سالهای عمرش باد
همچو تاریخ پانصد و چل و اند ۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۲ - بیخ دو غماز برانداختند
گوهر بعدی:شماره ۲۱۴ - به خدایی که دست قدرت او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
