هوش مصنوعی:
این متن یک شعر ستایشآمیز است که به توصیف عظمت و شکوه یک شخصیت یا مکان (احتمالاً یک حاکم یا بنای تاریخی) میپردازد. شاعر از عناصر طبیعی مانند آفتاب، بهشت، و آب قندهار برای توصیف بزرگی و امنیت این شخصیت یا مکان استفاده میکند. همچنین، به موفقیتها و برتریهای آن اشاره شده و آرزوی عمر طولانی و فرخندگی برای آن شده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای زبان شعری پیچیده و استعارههای ادبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، محتوای آن بیشتر مناسب مخاطبانی است که با ادبیات کلاسیک فارسی آشنایی دارند.
شمارهٔ ۲۱۳ - در وصل سرای مجدالدین ابوالحسن
ای نمودار آفتاب بلند
گشته ایمن چو آسان ز گزند ۱
صورت فتح و قبهٔ ظفری
اینچنین دلگشای دشمن بند ۲
ساحتت آب قندهار ببرد
صنعتت بیخ نوبهار بکند ۳
سقف تو با سپهر همسایه
صحن تو با بهشت خویشاوند ۴
آسمانی که نیستت همتا
یا بهشتی که نیستت مانند ۵
از تو آباد باد و فرخ باد
آنکه بنیاد فرخ تو فکند ۶
مجد دین بوالحسن هست عقیم
مادر عالم از چو او فرزند ۷
آنکه دستش به دادن روزی
آمد اندر زمانه روزی مند ۸
تا ز تاریخها شود معلوم
کز فلان چند شد ز بهمان چند ۹
عدد سالهای عمرش باد
همچو تاریخ پانصد و چل و اند ۱۰
گشته ایمن چو آسان ز گزند ۱
صورت فتح و قبهٔ ظفری
اینچنین دلگشای دشمن بند ۲
ساحتت آب قندهار ببرد
صنعتت بیخ نوبهار بکند ۳
سقف تو با سپهر همسایه
صحن تو با بهشت خویشاوند ۴
آسمانی که نیستت همتا
یا بهشتی که نیستت مانند ۵
از تو آباد باد و فرخ باد
آنکه بنیاد فرخ تو فکند ۶
مجد دین بوالحسن هست عقیم
مادر عالم از چو او فرزند ۷
آنکه دستش به دادن روزی
آمد اندر زمانه روزی مند ۸
تا ز تاریخها شود معلوم
کز فلان چند شد ز بهمان چند ۹
عدد سالهای عمرش باد
همچو تاریخ پانصد و چل و اند ۱۰
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۰
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۲ - بیخ دو غماز برانداختند
گوهر بعدی:شماره ۲۱۴ - به خدایی که دست قدرت او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
