هوش مصنوعی:
شاعر از گفتن مدیحه پشیمان شده و بیان میکند که این کار سودی برایش نداشته است. او تشبیه میکند که مدح گفتنش مانند احتلام (خوابدیدن) بوده و اکنون که بیدار شده، حاصلی نداشته است.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم انتزاعی و تشبیهات ادبی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «احتلام» ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۲۴۰ - گفتم ترا مدیح دریغا مدیح من
گفتم ترا مدیح دریغا مدیح من
خود کردهام ندارد باکرد خویش سود ۱
چون احتلام بود مرا مدح گفتنت
بیدار گشتم آب نه درجای خویش بود ۲
خود کردهام ندارد باکرد خویش سود ۱
چون احتلام بود مرا مدح گفتنت
بیدار گشتم آب نه درجای خویش بود ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۹ - هر که زی خویشتن گران آید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۴۱ - در وصف بنا و مدح میر عمید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
