هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از لباس کهنه و پاره‌ای سخن می‌گوید که یادگار ادریس است. او به جود و سخاوت اشاره می‌کند و از تلاش آدم و حوا برای دوختن لباس می‌گوید. شاعر از سوراخ‌های لباس به عنوان چشم‌های انتظار یاد می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که لطفی به او بکند.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۲۶۳ - قبا از بزرگی خواسته

ای برقد تو راست قبای سخا و جود
حرفیست در لباس مرا با تو گوش دار ۱

در تن مراست کهنه قبایی که پاره‌اش
دارد ز بخیه کاری ادریس یادگار ۲

آدم به دست جود خودش پنبه کاشته
حوا به سعی دوک خودش رشته پود و تار ۳

سوراخهای او کندم وام ریشخند
از هر طرف که پیش گروهی کنم گذار ۴

لطفی نما که هست به راه قبای تو
سوراخها به هر طرفی چشم انتظار ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - ای برادر پند من بشنو اگر خواهی صلاح
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - با خار قناعت ار بسازی یکبار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.