هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌های زندگی و مشقت‌های آن سخن می‌گوید و از خداوند می‌خواهد که جهان را بهتر بسازد. او به همدردی با دیگران اشاره می‌کند و از بی‌عدالتی و مشکلات زمانه شکایت دارد. همچنین، به بی‌خوابی و اندیشه‌های شبانه اشاره می‌کند که مانند شیران در بیشه‌ای آتشین است. در نهایت، از ناتوانی خاطر و کمبود مال می‌گوید و از دیگران می‌خواهد که او را در این اندیشه‌ها معذور بدارند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شمارهٔ ۳۷۰ - مذمت ممدوحی که وعدهٔ صله بدو داده و وفا نکرده

کردگارا مشته رندی ده جهان را خوش تراش
تا که از قومی که هم ایشان و هم ما تیشه‌ایم ۱

شعر بردم خواجه را حالی جوابی باز گفت
لفظ و معنی همچنان یعنی که ما هم‌پیشه‌ایم ۲

قصه تا کی گویم از بس خواب خرگوش خسان
راست چون شیران به شب آتش زده در بیشه‌ایم ۳

خاطر از اندیشه عاجز و نقد کیسه این
دیر شد معذور می‌دار اندر آن اندیشه‌ایم ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۶۹ - در ریاضت خاطر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۷۱ - در مدح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.