هوش مصنوعی: این شعر از سعدی بیانگر این است که پیراهنی که او از سعدالدین دریافت کرده، با گذشت زمان فرسوده شده و دیگر قابل استفاده نیست. هرگاه آسیب می‌بیند، به اندازه تن فرد گریبان‌گیر می‌شود. این متن می‌تواند به عنوان استعاره‌ای از گذر زمان و فرسودگی چیزهای مادی یا حتی روابط انسانی تفسیر شود.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم استعاری و عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و تمثیل‌های رایج در آن دارد.

شماره ۴۵۰ - مرا سعد دین داد پیراهنی

مرا سعد دین داد پیراهنی
که از دیدنش دیده حیران شدی ۱

ز فرسودگی وقت پوشیدنش
تن مرد پوشیده عریان شدی ۲

به هرجا که آسیب سریافتی
به اندازهٔ تن گریبان شدی ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۴۹ - در مدح امیر فخرالدین ابوالمفاخر آبی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۵۱ - در نصیحت و موعظه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.